Amortyzacja używanych środków trwałych

Data: 2013-06-28 Kategoria: Księgowość Autor: Andrzej Lazarowicz

Standardową stawkę liniową amortyzacji można podwyższyć jeżeli przedsiębiorca zakupił używany środek trwały. Stawkę określa sam właściciel firmy. Jednak z uwagi na to, że podwyższenie stawki powoduje przyspieszenie amortyzacji, a więc szybszą możliwość zaliczenia odpisów do kosztów, podwyższenie to jest możliwe do określonego przepisami ustawy limitu.

Definicja używanego środka trwałego

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych za środki trwałe używane uznaje się te które przed nabyciem (i pierwszym wprowadzeniem do ewidencji firmy)  były wykorzystywane przez okres, co najmniej 6 miesięcy. Definicja ta dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji (kśt) oraz środków transportu.

Polecamy

Zakup paliwa za granicą.

Dla budynków i budowli aby uznać, że są one używanymi środkami trwałymi przed ich nabyciem musiałby być wykorzystywane przez okres 60 miesięcy czyli 5 lat.

Przepisy ustawy dokładnie wskazują, że rzeczy musiałby być używane przed ich nabyciem czy inaczej zakupem. Nie wchodzi w grę więc, zakup nowej maszyny, używanie jej przez 6 miesięcy, a następnie podwyższenie amortyzacji. Takie postępowanie byłoby niezgodne z przepisami.

Dodatkowo należy zauważyć, że to sam przedsiębiorca będzie zobowiązany do udowodnienia, że nabyta rzecz była używaną gdy zastosuje podwyższenie amortyzacji.

Podwyższenie stawki amortyzacji liniowej

Zakupiony, używany środek trwały może być poddany amortyzacji przyspieszonej. Stawkę przedsiębiorca ustala indywidualnie jednak zważając na ograniczające go przepisy. Mianowicie okres amortyzacji używanego środka trwałego, po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji danego przedsiębiorcy, nie może być krótszy niż:

- dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 Klasyfikacji:

  • 24 miesiące (2 lata) - gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25.000 zł,
  • 36 miesięcy (3 lata)- gdy ich wartość początkowa jest wyższa od 25.000 zł i nie przekracza 50.000 zł,
  • 60 miesięcy (5 lat) - w pozostałych przypadkach;

- dla środków transportu, w tym samochodów osobowych - 30 miesięcy (2,5 roku);

- dla budynków (lokali) i budowli 10 lat, z pewnymi wyjątkami m.in.:

  • trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata,
  • kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata;

- dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.

Polecamy

Dowiedz się, kto nie musi prowadzić KPiR.

Ograniczenia dotyczą więc okresu trwania amortyzacji, a ten zależy bezpośrednio od zastosowanej stawki. Im wyższa stawka amortyzacyjna tym szybsza amortyzacja czyli krótszy jej okres. Dlatego też w przypadku samochodów, gdy przedsiębiorca zakupi nowy samochód ogólna stawka liniowa to 20%, a okres amortyzacji 5 lat. Gdy  nabyty samochód spełniałby definicję samochodu używanego przedsiębiorca mógłby podwyższyć amortyzację do 40%, a okres amortyzacji zostałby skrócony do 2,5 roku, co jest zgodne z przepisami.

Przedsiębiorca przed wprowadzeniem środka trwałego do firmy powinien przemyśleć jaką metodę amortyzacji przyjąć i czy można zastosować dla danego środka trwałego indywidualne stawki. Raz przyjętą amortyzację stosuje się aż do jej zakończenia.  

Data: 2013-06-28 Kategoria: Księgowość
Polecamy:
Firma
Księgowość
Podatki
Ubezpieczenia
Finanse
Prawo pracy
Prawo