Ewidencja środków trwałych

środki trwałe
Data: 2013-10-10 Kategoria: Księgowość Autor: Ewa Szpytko
1 2 następne

Stan na styczeń 2014 roku

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, każdy przedsiębiorca zobowiązany jest ewidencjonować majątek firmy. W tym celu tworzona jest ewidencja środków trwałych. Jak prawidłowo ją prowadzić?

Zgodnie z ustawą o rachunkowości, przez środki trwałe rozumie się rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

  • nieruchomości - grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego,
  • maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
  • ulepszenia w obcych środkach trwałych,
  • inwentarz żywy.

Natomiast, zgodnie z wytycznymi ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby wpisać dany środek trwały do ewidencji, jego wartość początkowa musi przekraczać 3500 PLN. Dodatkowo środek taki musi być także własnością lub współwłasnością podatnika.

Wartość początkowa środka trwałego

Wartość początkowa to nic innego, jak cena zakupu powiększona o koszty uzyskania danego środka. Chodzi tu o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek oraz prowizji, pomniejszone o należny podatek od towarów i usług (VAT nie podlegający odliczeniu zwiększa wartość początkową środka trwałego). W przypadku importu cena nabycia zawiera cło i podatek akcyzowy od przywozu składników majątku.

Polecamy

Amortyzacja jednorazowa 2014 - pomoc de minimis

Jeżeli środek trwały został wytworzony we własnym zakresie, za wartość początkową uważa się sumę wszystkich kosztów poniesionych podczas jego wytwarzania, tj. wynagrodzenie za pracę pracowników, koszty nabycia składników, koszty skorzystania z usług obcych i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Nie wlicza się do nich wartości własnej pracy przedsiębiorcy, jego współmałżonka i nastoletnich dzieci oraz wydatków ogólnych zarządu.

Przedsiębiorca może również nabyć środek trwały w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób. Najczęściej w takim wypadku nie jest możliwe określenie wartości początkowej takiego środka trwałego. W związku z tym ustawodawca daje możliwość wyceny na drodze porównania podobnych aktywów według wartości rynkowej, a jeżeli i taki sposób nie jest możliwy, pozostaje zwrócić się o pomoc do biegłego rzeczoznawcy.

Wpis do ewidencji środków trwałych

Obowiązkiem przedsiębiorcy jest ujęcie składników majątku w ewidencji środków trwałych w miesiącu przekazania ich do użytkowania. Dotyczy to zarówno środków nabytych, jak i wytworzonych we własnym zakresie. Również środki trwałe objęte umową najmu lub dzierżawy muszą zostać wpisane do ewidencji nie później niż do końca miesiąca, w którym zostały przekazane do użytkowania.

Ewidencja środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych może przybrać formę:

  • książeczki zakupionej w księgarni akcydensowej (gotowa ewidencja), wypełnionej ręcznie,
  • wydrukowanych kart z tabelkami komputera,
  • kartki z ręcznie narysowaną tabelką i wypełnionej ręcznie,
  • odręcznego pisma bez żadnej tabelki, i ile niezbędne dane będą zawarte w tym dokumencie,
  • ww. odręcznych wpisów w zeszycie szkolnym itd.

Polecamy

Sprzedaż towarów używanych 2014

Wpisów w ewidencji środków trwałych dokonuje się na podstawie dokumentów, z których wynika wartość początkowa zewidencjonowanych składników majątku. Z kolei sama ewidencja zawierać powinna co najmniej:

  • liczbę porządkową,
  • datę nabycia,
  • datę przyjęcia do używania,
  • określenie dokumentu stwierdzającego nabycie,
  • określenie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej,
  • symbol Klasyfikacji Środków Trwałych,
  • wartość początkową,
  • stawkę amortyzacyjną,
  • kwotę odpisu amortyzacyjnego za dany rok podatkowy i narastająco za okres dokonywania tych odpisów, w tym także, gdy składnik majątku był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji (wykazu), a następnie z niej wykreślony i ponownie wprowadzony,
  • zaktualizowaną wartość początkową,
  • zaktualizowaną kwotę odpisów amortyzacyjnych,
  • wartość ulepszenia zwiększającą wartość początkową,
  • datę likwidacji oraz jej przyczynę albo datę zbycia.
1 2 następne
Data: 2013-10-10 Kategoria: Księgowość
Polecamy:
Firma
Księgowość
Podatki
Ubezpieczenia
Finanse
Prawo pracy
Prawo