Koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów

NKUP
Data: 2013-09-28 Kategoria: Podatki Autor: Andrzej Lazarowicz

Z definicji kosztu uzyskania przychodów wynika, że powinien to być koszt, którego celem jest uzyskanie przychodu, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Oznacza to, że koszty, które zostały poniesione w innym celu, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów. Zakwestionowanie kosztu jako kosztu podatkowego będzie miało miejsce również wówczas, gdy wydatki będą miały charakter pozorny. Kolejną przyczyną nieuznania kosztu za koszt podatkowy może był uwzględnienie kosztu na liście negatywnej kosztów. W tym zamkniętym katalogu kosztów zostały ujęte wydatki, które niezależnie od celu, w jakim zostały poniesione, nie mogę był zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Koszty mogą również zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na okres przejściowy lub trwały w związku z niedopełnieniem pewnych warunków, od których zależy uznanie za koszt uzyskania przychodu. Dotyczy to przede wszystkim kosztów, które są rozliczane na zasadzie kasowej. Ostatnia grupa kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów to koszty, które są związane z przychodami zwolnionymi z podatku.

Kaucja - za koszty uzyskania przychodów uznane mogę został jedynie wydatki o charakterze definitywnym, które nie podlegają zwrotowi. Kaucja jest świadczeniem obojętnya z punktu widzenia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne

Zasadniczo wydatki na nabycie majątku trwałego nie mogą być zaliczane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. Kosztem są natomiast odpisy amortyzacyjne dokonywane od tych składników. Odpisów dokonuje się dopiero po ujęciu tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Koszty nabycia środka trwałego czy wartości niematerialnej stanowią więc koszty podatkowe, ale ich wartość podlega stopniowemu rozliczeniu, rozłożonemu w czasie, poprzez odpisy amortyzacyjne. W przypadku nabycia środka trwałego na kredyt odsetki oraz prowizje naliczone do czasu oddania środka do używania zwiększają wartość początkową środka trwałego.

Wytworzenie środka trwałego

Jeżeli środek trwały nie jest przedmiotem nabycia, lecz jest wytwarzany przez podatnika, to odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów podatkowych dokonuje się dopiero po zakończeniu danej inwestycji i oddaniu jej do użytku. W przypadku prowadzenia ewidencji w formie pkpir, koszty inwestycji nie będą uwzględnianie w pkpir w trakcie jej realizacji, lecz dopiero po jej zakończeniu zostaną ujęte w ewidencji środków trwałych. Koszty te można zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania, oczywiście pod warunkiem, że mają one związek z przychodami.

Nie należy zaliczać do kosztów wytworzenia środka trwałego:

  • wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci;
  • kosztów ogólnych zarządu;
  • kosztów sprzedaży;
  • pozostałych kosztów operacyjnych i operacji finansowych, z wyjątkiem wyżej wymienionych kosztów odsetek, prowizji i różnic kursowych.

Środki trwałe o wartości nieprzekraczającej 3500 zł:

W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych kwotą graniczną jest wartość 3500 zł. Składniki majątku o wartości powyżej tej kwoty użytkowane dłużej niż rok mamy obowiązek zaliczyć do środków trwałych czy wartości niematerialnych i prawnych. Gdy wartość początkowa składnika nie przekracza 3500 zł, podatnik może nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tego składnika. Wydatki poniesione na jego nabycie podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania bezpośrednio w miesiącu oddania go do używania. Podatnik może wprowadzić wartość takiego składnika do kosztów uzyskania przychodów dopiero w miesiącu oddania go do używania.

Drugą możliwością w sytuacji nabycia składnika o wartości równej 3500 zł lub niższej jest zaliczenie danego przedmiotu do środków trwałych i dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. W takim przypadku podatnik wprowadza składnik do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jednorazowego odpisu amortyzacyjnego podatnik dokonuje w miesiącu oddania go do używania albo w miesiącu następnym.

Data: 2013-09-28 Kategoria: Podatki
Polecamy:
Firma
Księgowość
Podatki
Prawo pracy
Ubezpieczenia
Finanse