Umowa użyczenia

Data: 2013-08-12 Kategoria: Słowniki

1. Informacje ogólne

Umowa użyczenia obejmuje nieodpłatne korzystanie z cudzego majątku, co skutkuje powstaniem przychodu u osoby biorącej użyczenie. Powstaje wówczas obowiązek podatkowy, co wynika z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy i podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Umowa może być zawarta w dowolnej formie (ustnej, pisemnej lub w formie aktu notarialnego). Bardzo ważną kwestią jest to, że umowa użyczenia składnika majątku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (Art. 1 ust. 1 ustawy z 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Biorący w używanie powinien używać rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem i nie może bez zgody użyczającego oddać jej w używanie osobie trzeciej. Dodatkowo zwykle ponosi koszty utrzymania (wydatki i nakłady pozwalające zachować rzecz w stanie niepogorszonym, utrwalającym jej właściwości i przeznaczenie) rzeczy użyczonej i nie może żądać zwrotu kosztów od użyczającego.

Jeżeli biorący w użyczenie poczynił także inne wydatki lub nakłady – do których nie był zobowiązany – to wówczas mają odpowiednio zastosowanie przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia (art. 752 – 757 k.c .) Oznacza to, że biorący powinien działać z korzyścią dla użyczającego i zgodnie z jego prawdopodobną wolą. Jeżeli natomiast dokona nakładów bez wyraźnej potrzeby lub korzyści użyczającego albo wbrew wiadomej mu woli użyczającego, obowiązany jest przywrócić stan poprzedni, a gdyby to nie było możliwe, naprawić szkodę. Nie będzie mógł żądać zwrotu poniesionych kosztów, natomiast będzie mógł zabrać z powrotem nakłady, o ile może to uczynić bez uszkodzenia rzeczy.

Przedmiotem użyczenia nie mogą być pieniądze jako środek płatniczy (wtedy jest to umowa pożyczki).

Jeżeli rzecz użyczona ma wady, użyczający obowiązany jest do naprawienia szkody, którą wyrządził biorącemu przez to, że wiedząc o wadach nie zawiadomił go o nich. Przepisu powyższego nie stosuje się, gdy biorący mógł wadę z łatwością zauważyć.

Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia.

Jeżeli kilka osób wspólnie wzięło rzecz do używania, ich odpowiedzialność jest solidarna.

2. Jakie informacje powinna zawierać umowa użyczenia?

  • strony umowy - imię, nazwisko, nazwa firmy, adres zarówno biorącego w użyczenie, jak i użyczającego
  • przedmiot użyczenia - nazwa i podstawowe informacje, może zawierać wiadomość o cechach charakterystycznych użyczonej rzeczy
  • czas trwania umowy - data rozpoczęcia i zakończenia trwania umowy; może być to umowa na czas nieokreślony, wówczas jest ona rozwiązana gdy biorący w użyczenie uczyni z niej użytek odpowiadający umowie, albo gdy upłynął czas, w którym mógł ten użytek uczynić
  • obowiązki biorącego w użyczenie

Polecamy

Czy nieodpłatne użyczenie składników rodzi przychód u przedsiębiorcy?

3. Sposoby ustalania przychodu z użyczenia

a) gdy przedmiotem użyczenia jest nieruchomość (budynek, grunt lub lokal) wówczas wartość przychodu przedsiębiorcy ustala się wg równowartości czynszu, jaki byłby płacony gdyby nieruchomość była wynajmowana

b) wartość ruchomości ustalana jest w oparciu o ceny rynkowe stosowane przy świadczeniu usług, udostępnieniu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia

c) może wystąpić również sytuacja, w której świadczenie otrzymane przez podatnika jest częściowo odpłatne. Wówczas przychodem jest różnica pomiędzy wartością świadczenia nieodpłatnego (ustalonego w sposób wyżej opisany), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika

Data: 2013-08-12 Kategoria: Słowniki
Polecamy:
Firma
Księgowość
Podatki
Prawo pracy
Ubezpieczenia
Finanse