Trwa generowanie dokumentu...

Zakończono!

Pobierz

Kantor – jak założyć i jak prowadzić? Krótka instrukcja obsługi

jak założyć kantor
Data: 2017-02-02 Kategoria: Prowadzenie biznesu Autor: Andrzej Lazarowicz

Wyjazd za granicę jest obecnie objęty znacznie mniej skomplikowaną procedurą niż jeszcze kilka lat temu. Podróż taka często nie wymaga już nawet paszportu. Natomiast przez wzgląd na fakt, że Polska nadal nie należy do strefy euro, niezbędna jest wymiana walut. Skoro niezbędna jest wymiana walut, to niezbędne pozostają także kantory. Jeśli ktoś ma zacięcie finansisty, to powinien się zastanowić nad takim profilem swojej działalności. Wymaga on nieco więcej formalności, ale może okazać się bardzo opłacalny.

Czym jest działalność kantorowa?

Działalność kantorowa należy do odrębnej grupy przedsiębiorstw, określanych mianem regulowanych. Oznacza to, że aby móc prowadzić tego typu firmę, niezbędne jest spełnienie dodatkowych warunków, określanych przez szczegółowe przepisy. Taka zasada wynika wprost z Ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z 2 lipca 2004 r.

Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Art. 5 pkt 5

Działalność regulowana – działalność gospodarcza, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.

Art. 64 ust. 1

Jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75.

Odrębną ustawą, którą należy wziąć pod uwagę jeśli chodzi o działalność kantorową, jest Ustawa Prawo dewizowe z 27 lipca 2002 r. W art. 11 ust. 1 wskazuje ona wprost, że tego typu przedsięwzięcie stanowi działalność regulowaną i podlega wpisowi do rejestru działalności kantorowej.

Co zrobić, żeby założyć kantor?

Jak można przypuszczać, skoro działalność kantorowa należy do tych regulowanych, to i ściślej regulowane będą warunki, jakie należy spełnić, aby móc ją założyć. Rzeczywiście tak jest – wymogi zostały opisane w dalszych artykułach rozdziału 4 prawa dewizowego.

Do prowadzenia działalności kantorowej są zatem uprawnione osoby fizyczne, prawne oraz spółki niemające osobowości prawnej – ale nie wszystkie. Jeśli bowiem osoba fizyczna, którykolwiek z członków władz albo wspólnik został prawomocnie skazany za popełnienie przestępstwa skarbowego albo za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, to nie jest możliwe założenie kantoru. W takim razie pierwszy warunek – brak przestępstw skarbowych.

Jeśli ten warunek został spełniony, należy przejść do drugiego – jest nim fachowe przygotowanie do wykonywania czynności związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności kantorowej. Jak zdobyć takie uprawnienia? Są na to dwie metody. Pierwsza wiąże się z koniecznością ukończenia specjalistycznego kursu, na którym poruszane są prawne i praktyczne zagadnienia związane z prowadzeniem działalności kantorowej – takie szkolenie musi zostać ostatecznie udokumentowane świadectwem. Kurs nie jest konieczny w sytuacji, kiedy osoba zakładająca kantor pracowała przez co najmniej jeden rok w banku na stanowisku związanym bezpośrednio z obsługą transakcji walutowych oraz gdy zna ona przepisy ustawy regulującej działalność kantorową. W tym przypadku konieczne dokumenty to świadectwo pracy oraz oświadczenie o znajomości przepisów.

Ustawa prawo dewizowe

Art. 12

Działalność kantorową może wykonywać osoba fizyczna, która nie została prawomocnie skazana za przestępstwo skarbowe albo za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, a także osoba prawna oraz spółka niemająca osobowości prawnej, której żaden odpowiednio członek władz lub wspólnik nie został skazany za takie przestępstwo.

Art. 13

1. Czynności bezpośrednio związane z wykonywaniem działalności kantorowej mogą być wykonywane tylko przez osoby, które nie zostały skazane prawomocnie za przestępstwa określone w art. 12 i które posiadają fachowe przygotowanie do wykonywania tych czynności.

2. Za fachowe przygotowanie uznaje się:

1) ukończenie kursu obejmującego prawne i praktyczne zagadnienia związane z prowadzeniem działalności kantorowej, udokumentowane świadectwem, lub

2) pracę w banku, w okresie co najmniej rocznym, na stanowisku bezpośrednio związanym z obsługą transakcji walutowych, udokumentowaną świadectwem pracy, oraz znajomość przepisów ustawy regulujących działalność kantorową, potwierdzoną złożonym oświadczeniem.

Data: 2017-02-02 Kategoria: Prowadzenie biznesu